Sunday, May 23, 2010
Tanrimla beraberiz su an..

Islak bir aksamustu adam camdan bakarken hayalleriyle bos bir sokaga,islanan yuzunden cok kalbindeki kuraklikla gulumsuyordu Allaha..ve birden tanri adamin yanaklarina dokundu..''ben senin yanimdayim’’

Hangimiz senin yanimizda olmadan rahatsizdik ki? Kim ellerimi, yuregimi boyle isitabilirdi senden baska? Butun asklar g...ecer, topraga donusmeye geldiginde sira kime merhaba denir ki? Gitmek mi kalmak mi derken neden sen hic terkedilmezsin? .Islak bir aksamustu, yerler camur..bombos bir cadde.Kimine gore bu yalnizlik buyuk haksizlikti aslinda.Kimine goreyse buyuk bir varolma cabasi.Sessiz turkuleri islatirken dudagimda,aklima takilan ve cevapsiz biraktigim o kadar soru arasindan kurtulamaya calisirken, neden butun cumlelerimin sonunda eliminden tutarsin ki sen? Bombos, hastane koridorlari sessizliginde yururken evime dogru,elimde anahtarlarin yalnizligima takilan sesleriyle neden kapiyi hep huzunle acar icerde beni bekleyen caresizligim? Buyumek butun sorunlara cevaplar uretmektir derdi buyuklerimiz.Buyudukce cevaplarin aslinda sorunlarda sakli oldugunu ve buyuklerimizin giderek caresizlestigini ogrendik.Her kadar buyursek buyuyelim, ne kadar sorun cikarsa ciksin karsimiza, sen hep soru isaretlerimin ardindan baslayan cumlelerimin oznesi, tabiat kadar gerceksin bana.

Evde su an sadece cama vuran damlalari dinliyorum nefes bile almadan.Vazgectim artik yalnizligimi sokaktan gecen herhangi birisiyle paylasmaktan.Derler ya hep “ yalnizlik paylasilmaz, paylasilirsa yalnizlik olmaz “ diye..Yalan..Ben her baktigim gozle biraz yalnizlik paylasiyorum sesimi cikartmadan.Gorebiliyorum butun huzunleri ve saklanilan, bastirilan butun guzellikleri.

Bir o odaya, bir bu odaya.Sanki birsey arar gibi.Sanki birilerini gorecekmisim gibi.Sanki mutfakta yemek hazirlaniyor da gec kalmamak icin kosusturmak gibi..Hersey duruyor yerli yerinde.Dunden kalan bir bardak, yarin giyecegim kiyafetler, ayakkabilarimi cikarttigim yerdeki mahsun, yipranmis, devam etmek istemezmis gibi tavirlariyla bakiyorum benimle yasayan herseye.Biraz ses lazim bu eve.Biraz hareket.Sicak bir gulumseme ve herseyi unutturacak sicak bir sarilma, herseye ragmen..Bir gunaydin, bir iyi geceler..Ondanda vazgectim tamam..o da buyuk bir istek olur..haklisin..Bir Merhaba’ya bile hasretim su an..

Islak sokaklar, duvarlarda damlalarin yankilari..ellerimden tutan tanrim ve kagitlari karalayan birisi..ve sessizlik..

Posted at 01:41 pm by OGULCIRAK
Comments (5)  




Sunday, July 26, 2009
Hayatimin anlamina baktikca seni gosteriyor butun sozlukler..

Kendimi bir hic, onemsiz,yitik gibi hissettigim hircin gunlerde seni sevmenin degerini daha da iyi anladim.Icimdeki susmayan o ses kavimler gocu gibi gitmemi soyluyordu ve bu yolculuga bilet gerekmiyordu.Bu dunya kendimi ait hissettigim,butunlesebildigim bir mekan degildi cunku bunca kalabaliklar icersinde hepimiz yalnizliklarimizla evliydik ve bu evlilik gunluk aldatmalara aldiris etmeden meyve veren bir evlilikti.Ben bosanmaya avukat ariyordum sense bana evliligin kutsalligindan bahsediyordun.Ruhum ne zaman sular altinda bogulma tehlikesiyle karsi karsiya kalsa saatin kac olduguna aldirmadan cevirirdim numarani.Bir tek ''alo'' deyisin bile ruhumun yasama mucadelesi verdigi sularin seviyesini dusurmeye yeterdi ve ruhum bitik bir sekilde cikardi gonlunun sahillerine..Sen bana nasil oldugumu sordugunda dugumlenirdi bogazimda butun kelimelerim, ruhumu butun bitkinligiyle ciktigi gonlunun sahillerinde ayaga kaldirmaya calisirdim..Ilk yardim cantasiz yapilan ilk yardimlarla..nefes alis verislerini duydugumla telefonun obur ucunda ruhum nefes alip vermeye baslardi.Sen anlama diye bir cirpida hayatimda olan, olmayan butun mevsimlerimin tohumlarini anlatirdim sana..Sirf sen soru sormayasin, sirf icimdeki intiharlarimin ip uclarini anlamayasin diye hizli hizli konusurdum..Benim hayatim on saniyelikti ,hizla tukenmekteydi..bir ruzgarin yuzunu oksamasi kadarda sevgi dolu..

Sonra sana seni sorardim bana yasadigin her ani,hatta bogustugun hastaliklari,acile kaldirildiginda hastane koridolarindaki yalnizligindan bile bahsederdin.Amacin beni uzmek degildi biliyorum.Ben senin dert ortagindim,sarilamadigin babandim,hicbir zaman abilik yapmamis,abin olmayi becerememis abindim senin...Ben senin hayalinde yasattigin adamdim.Senin umursamadan kurdugun gelisi guzel cumlelerini hafizama kazirdim..Sen oylesine gelisi guzel, oylesine candan,oylesine masum anlatirdin ki,  kendini bana adayisini kiskanirdim..Kimsenin kendisine dahil acik olamadigi kadar aciktin bana..gercektin..seni boylesine sevgi dolu, boylesine kendim gibi  gordukce butun insanoglunun yalanlardan kurulmus bir krallik olduguna inanirdim.Bizlerse bu kralliktan surulmus birbirine simsiki sarilmis iki kardestik seninle.Ben konusurdum sen hafizandaki butun anilari kovup hafizani on saniyelik hayatimla doldururdun.Uykusuzlukla savasilan geceler yasardin..Benim on saniyem,senin icin on tane omur uzunlugundaydi.Uyku haplarina olan duskunlugun benim sucum..Sen konusurdun....Sen konusurdun sevgili ben suruldugumuz kralliga isyanlar cikartirdim.Sonra telefonu kapatmamiz gerekirdi ve kalbimi delik desik eden veda cumleleri alirdi yerini..Bu yuzdendir hoscakallari sevmemem..Seni benden ayiran kelimedir o..sen giderken ben hic hos kalamam ki..Kanrevan icindeydim ve bir tek kani uyan sen gitmekteydin.

Telefon kapanirdi...Caresizce etrafima bakardim...Dort duvar konusmaya baslardi yuksek sesle..Farkli bir dilde,farkli bir cografyada anlatirlardi beni bana.Sonra ben kalkip gitmeyi isterdim isyankar bir cehreyle.Hickimseye hicbirsey anlatmadan...Tek bir not bile birakmadan..Butun planlarim hazirdi.Yanima para bile almam gerekmiyordu.Gittigim yerin onemide yoktu.Ama biliyordum gittigim yerde sen olmayacaktin.Saatin kac olduguna aldiris etmeden telefonu kaldiramayacaktim.Sen aramami bekleyecektin..Bense seni arayamayacaktim.Kovuldugumuz bu kraliigin parali askerleri sana baskinlar duzenleyecekti..iskencelere maruz kalacakti kucucuk kalbin her sabah uyandiginda..Ardimdan en cok sen aglayacaktin..en cok senin canin aciyacakti..Beni cok ozleyecektin biliyorum.Ben sirf bu yuzden, inan bana sevgili tek bu yuzden gidemedim biliyor musun...Seni ardimda tasiyamayacagin buyuk bir aciyla,butun omuzlarimdaki agirligi senin o kucucuk omuzlarina birakip gidemedim..Herkesten sIkIlip ,saklandigin benim haricimde  kimsenin bilmedigi,goremedigi dort duvarinin arasinda seni yalniz,birbasina ,terkedemezdim..Beni ben yapan kadina boyle bencil olamazdim.Biliyorum sende cok aci cektin..biliyorum sende cok cekip gitmeyi dusledin..Butun planlarin hazirdi benim ki gibi..O dort duvarlar senide yalniz birakmiyordu ve sen benim  kadar sanslida degildin.Seni benimkisi gibi butun benligle seven bir annen yoktu,,Seni ayagin incildiginde ,doktorlarin yurumeyi yasakladigi o yaz sicagi gunlerde mahalle mahalle sirtinda tasiyan annen yoktu..Ruhunun bogulmakla bogulmamak arasinda savastigi o soluksuz gecelerde telefonu kaldirip sana ilk yardim misali kuru bir alo diyen, ''annem, benim guzel cocugum '' diyen annen yoktu..Kalmak bu dunyada senin icin cok daha zordu..Ne yuvasina cikmis adam gibi bir kocan, ne seni istemeye geldiklerinde veriyoruz diyebilecek baban, ne de yuregindeki gokkusagini ozgurce paylasabildigin bir abin vardi..Anladim...Sen yureginle bagliydin , ruhunla asiktin bana..Kendin icin bile boyle endiselenmiyordun bana endiselendigin kadar...Merak etmiyordun hicbirseyi kimseyle paylasamadigim halimi merak ettigin kadar..Ve sen gun geliyordu ac kaliyordun benim icin..ac bir sekilde uykuya daliyordun icindeki huzurla..Ac uyumak zordur bilirim ama sen oyle sikintili gunlerinde bile gulumsuyordun..

Fotograflarindan bana konusan tanriya verdigim sozler icin, butun anlatamadigim sana olan askim icin gitmiyorum buralardan...Olene kadar gece gunduz iskencede gorsem,gunlerce ac yatmakta gerekse, kanimi donduran soguklarda ise gitmek icin otobuslerin pesindende kossam, asagilansamda, dislansamda ,unutulsamda kalacagim bu dunyada..Senin icin savasmaktan hicbir zaman vazgecmeyecegim..Seni hicbir zaman terketmeyecegim..Benden ne kadar gurur duyarsan duy, ben sana laik olabilmek icin hep didinecegim...Yasadigim sure icersinde ben senin hep saklandigin ,kimseyle sirlarini paylasamadigin kapali kapilar ardindaki hic susmayan dort duvar arasinda olacagim.Gitmemen icin, gitmemek icin elinden tutacagim senin..Simsiki sarilacagim butun varligimla..Hirsim yuzunden alayda edilsem dusunmekte zorlanan insanlar tarafindan gozlerinin icine ciplak gozle bakabilmek icin butun cabalarim, topraga bulandikca yerden inatla, daha guclu kalkislarim..Ne kadar soylesem bos biliyorum ama seni ben oyle boyle degil, delikanli gibi harbi seviyorum..

Kucuk Oglun..


Posted at 04:48 pm by OGULCIRAK
Comments (2)  




Wednesday, July 08, 2009
Intihar eden sozcuklerim...

Dusundum, dusundum..senin bana yazdigin gibi guzel bir dogum gunu hediyesi sana yazabilecek kadar kabiliyetli degilim..hicbir yazimda senin sadece siradan bir resimindeki gulumsemenle anlatabildigini anlatamadigim icin ne yazdigim gulumsemen kadar anlamli, hayat dolu olacakti..nede hicbir sozcuk gulumsemene karsi cikabilecek kadar cesur...ben ve sozcuklerim koskaca bir orduyduk bir tek gulumsemen karsisinda..bu koca ordu senin gulumsemenle dagilacak kadarda aciz...otursaydim,elime hic susmayan, zaferlere ac ordumla dayansaydim gonul kapilarina..zorlasaydim olabildigince ,butun gucumle sakladigin o duvarlarin arkasini, biliyorum sen bana gonul kapisi icerden acilandir diyecektin..biz butun acizligimizle, utanc icersinde ,birazda kederli bicimde dagilacaktik gonul topraklarinda..birer birer intihar edecekti butun sozcuklerim..sen gulumseyecektin, ordularim caresiz...

Dusundum, dusundum...bugun senin dogum gunundu..ve ben basit bir cicek alamayacak kadar uzaktayim sana..gonul kapilarinda intihar izleri birakamayacak kadarda beceriksiz...hicbir duvar yagmurdan sonra eskisi kadar tozlu olmuyordu ve dogum gunleri uzaktan kutlanmiyordu gulumsemene dokunmayinca..belki gozlerin beni arayacakti onca gelen kalabaligin arasinda..belki onca kalabaliklar icinde buruk bir sevinc yasayacaktin yoklugumla..belki ben olsaydim, sessizce uzaktan sana baksaydim...sen gulumseseydin oyle masumca ve ben kelime hazinemi seninle doldursaydim..bir an once eve gidip yazmaya calissaydim gonul topraklarindaki caresizligimi..birer birer tohumlar dikseydim kurdugun butun cumlelerime..

Dusundum,dusundum...keskeler hep hayal kiriklarinin cocuklaridir..keske bende orada olsaydim dersin, bulundugun yerden nefret edersin..keske sen hic gulumsemeseydin dersin, gordugun butun gulumsemeleri sevemezsin..keske gozlerime bakan senin gozlerin olsaydi dersin, hickimsenin gozleri inemez derine..Keske bugun dogum gunun olmasaydi dersin,yasadigin ani takvimlerden kovmak istersin...sessiz duran tiyatro dekorlari gibi keske bu tiyatro karesinde canli bir cografya olsaydim, su gibi bakan gozlerinde olsaydim..

Dusundum,dusundum...ne buyuk bir orduyu kapina dikebilecek kadar gucluyum, nede sozcukleri bulabilecek kadar zeki..ne kuru bir cicek verebilirim,nede sicak bir sarilma..ben sadece siradan cekilmis resimlerindeki gulumsemen kadar yalinim..nede hayat dolu...simdi sozcuklerimle ben ayrilirken gonul topraklarindan bilmeni istedigim tek birsey var...Intiharlar hic yasanmadi, gonul topraklarindaki ayak izlerim disinda..Sen yine oyle masumca gulumsedin ve ben bugunu hic yasamadim...

Posted at 10:21 pm by OGULCIRAK
Make a comment  




Monday, June 01, 2009
Anladim.....

Anladim...Uzerine bastigin toprak degil seni kendine asik eden..Gozyaslarinla islattikca hucrelerine yerlesen kokusu..Uzerindeki ayak izlerin...seni hep bir yerlerden bir yerlere goturen ayak izlerin..birbirine baglayamadigim..Gitmek mi daha zor yoksa ardinda kalmak mi...Hicbir zaman cevabini bulamadigim bir sorudur bu..Cunku ben hep gidendim..hep ardimda biraktiklarimin acilariyla giden..donup el sallarken kalan daha cok hatiralarla yasayan..Gulumsemeye calisan..Uzulmuyorum..hadi sende uzulme demeye calisan..aslinda kocaman bir yalan bu biliyor musun..canim cok aciyor...gitmek , kalmaktan daha zor aslinda..cunku ardinda kocaman bir gecmisi,seni sen yapan bir ulkeyi,tek bir kisiyi degil, onlarca kisiyi birakip tek basina cikiyorsun yola..seni herseyden ayiran yeni yuvana..ne yeni yuvani yuva,ne yeni insanlari arkadas benimsiyorsun..Yamalarla dolu iki bavulla,icinde umutlarinla, kendine ettigin yeminlere yurumeye basliyorsun..seni , nefes alislarinda kendini bulan insanlardan uzaga..ardinda senin icin gozyaslari doken insanlari birakip, bavullarinin elinden tutuyorsun...

Yasamak degil aslinda bu..sevmek ,sevmek degil aslinda uzaktan olunca..cunku seven sevdiginin yaninda olandir..bense bir korkak gibi kaciyorum yuregimin baglandigi limanindan...Gitmek mi zor kalmak mi bilemiyorum..kalsam,beni bu denli severmiydin...hic gitmesem, beni denli ozlermiydin...sokaktaki herhangi bir insan gibi yanindan gecsem, nasilim diye sorarmiydin..hayatin yogunlugu,senin insancil dostluklarin bana zaman ayirir miydi..arkadaslarinla arkadas olabilir miydim...seni bu denli ozlemem sana bir sey ifade edermiydi...burada topladigim iki cumleyi o zaman okur muydun..Biliyorum, kalirsam durmadan siirler yazacagim sana...biliyorum, yeni kelimeler ogrenmeye calisip , seni anlatabildigim, yasayabildigim dortluklere baglyacagim hergunumu...Her bir yazara sinirlenecegim , sana olan sevgimi benden daha iyi anlatabildikleri icin..anladim...toprak degil sevilen..yagmurdan sonra gelen kokusu..o topragi toprak yapan tapilasi ayak izleri uzerindeki...bavullara sIkIstirilmis yeminler degil hayati hayat yapan...bavullari dolduran fotograflarin..sevmek , sevmek degil aslinda tenin dokunmayinca..

Simdilerde hicbir yazarin yazisini, yeni siirini okumamakla cezalandiriyorum..Seni tanimayan insanlarin,seni anlatmasini istemiyorum artik..her okudugum yazida adini baska harflerle telafuz eden,baska bir sehirde yasadigini dusunen sairleri protesto edip, en cok onem verdigim satir aralarina bile goz atmiyorum..Bazi arkadaslarim bana yazilarini gonderiyorlar , bak bende birseyler karaladim, bende terkedildim, bende yalnizim senin gibi diyip yalnizliklarinin karanliklarina isik ariyorlar..sense hayatin ta kendisi olan tiyatro sahnesinin aslinda beyaz perde olduguna inanip, bizim o sahneyi sahne yapan dekoru oldugumuza inaniyorsun..haklisin..yine haklisin..kesitler yasanir, gidenler gider...kalanlar gidenin ardindan gozyasi doker..asil kalici olansa topragin uzerindeki ayak izleridir..buram buram kokan askidir kalan..o sahnenin dekorudur o sahneyi olumsuz kilan..

Birgun geri donersem, sana susadim..sahnelerimi yaktim, ayak izlerini surdum seni bulmak icin..butun yalnizligimla, butun sevgimle..butun caresizligimle kapina gelirsem  beni severmisin...beni gittigin, beni ardinda biraktigin icin ozler misin..giden bu sefer sen olup yanima donmek icin butun varliginla bana kosar misin..kisacik omrumuzde butun tiyatro sahnelerine inat , oyunun sonunda ayakta alkislanan yazari olur musun...sevmek bircok seyden vazgecmektir sevgili..fedakarliktir..sevmek giderken gulumsemektir titreyen sesinle uzulme demektir...benim icin kalir misin sevgili..gec kaldigimiz hayati,kimseyi dinlemeden ,kimseden etkilenmeden icimizden geldigi gibi ozgurce yasamak varken gozyaslarimizi dokmek neden..sen butun guzelliginle ellerimden tutarken ben hic gidemedim aslinda...ardimda bir turlu birakamadim seni..her baktigim insanin gozlerinden bana bakiyorsun, her gulumsemenin altinda senin gulumsemen..ve kim adimi hecelese , kulagimda senin sesin..fotograf cektirmiyorum artik...siirlerde okumuyorum...ortak sarkilarimizi dinleyip,sana gulumsedigim,uzulme dedigim..aslinda hic birakamadigim yeri dusluyorum..Gozlerime bakip bana nereye gidiyorsun dedigin yeri dusluyorum..

Goruyorsun degil mi sevgili...sensiz yazamiyorum bile...


Posted at 01:08 am by OGULCIRAK
Make a comment  




Wednesday, May 27, 2009
Bu gece..

Korkularinla gel bu gece..

Seni yaralayan, beni hayata baglayan gulumsemene savas acan huzunlerinle gel..aska dair ne varsa kalbinde, ruhunun en derinlerinde, iki satirlik omrumuzde seni sen yapan ne varsa al getir bu gece..oturalim camin kenarina, koy omzuma basini,ben hic konusmadan seni dinleyeyim..bana anlat hadi butun sirlarini..sabah olunca geri donecegin dunyani dusunmeden, bu gece son gecenmis, son gecemiz gibi yasayalim..sen anlat , ben gozlerine bakayim..ruhuma hayat veren gulumsemeni gorebilmem icin sana sacma sapan sakalar yapmaya calismayayim bu sefer...kalbinde yer edinmis butun eski asklarini, seni terkeden,kalbindeki butun yaralarin sahiplerinin kimliklerini ver bu gece..seni bu denli uzen, seni bu denli yaralayan gecmisine gidelim beraber...keske diye baslayan cumleler kurmayi sevmeyen ben keske bende olsaydim cocuklugunda diye kendi kendimi yeseydim nefesinin nefesime karistigi bu gecede..keske kanrevan icindeyken sen,hucrelerimdeki butun askla, yanina uzansaydim..seni boyle yaralayan eski sevgiline ayni aciyi yasatabilseydim..aska, gelecege olan guvensizliginin sebeblerini birer birer oturup saymaya calistiginda, ellerinden tutup gecmisin aslinda bugun yanimda olma sebebi oldugunu sana anlatmaya calissaydim..gozlerimi dolduran sarkilari bu seferlik kaldirsaydim rafa, sen ne istiyorsan o calsaydi gramofanda..odanda gizli cekmecelerde sakladigin butun kagit parcalarini aceleyle cantana sikistirip burus burus serseydn  salondaki haliya..halinin uzerinde oturup anlayamadigim hayatimi okusaydim..sadece yazmak yetmiyor bazen sevgili..icimdeki butun ayriliklari, butun elveda dedigim insanlarin yuzleriyle uyanmak , anneme olan ozlemimle yasamak bazen inancimi yitirmeme sebebte olsa, seni bu gece buraya getiren butun acilarini evlatlik edinip, sabahin ilk saatlerinde sanki bu gece hic yasanmamis,ben kimseyle paylasmaya kiyamadigin butun korkularini evsahipligi yapmamiscasina baslasaydim yeni gune...kimilerinin dedigi gibi yeni umutlarin ilk saatlerine..

Korkularinla gel bu gece..

Dukkanlarini yeminle acan esnaflarin yeminlerine saitlik yapalim beraber..anlamaya calisalim butun bu yeminlerin nedenlerini tek tek..gelecege yeminler etmek isteyip siradanligin vermis oldugu acizligi yasamamak icin gelecekten hic bahsetmeyelim..seni terkeden babani, ona olan ofkeni,annende buldugun o karsiliksiz , o ilahi sevgiyi anlat bana..benimde yasayamadigim baba sevgisine kopruler kur yureginden...senin gibi terkedilmisligimi, yuzumu dayadigim o bitmek bilmeyen otobus yolculuklarinda otobusun camlarindan akan gozyaslarimi hatirlat bana..her arkadasinin babasina sarildiginda kalbindeki bicak izlerinden...babalar gunundeki issizligini anlat..yada okulca gidilen gezilerdeki huznunu..dunyaya getirmek icin bekleyemedigin cocugunun babasinda aradigin butun o mukemmeliyetci isteklerini..Sanki sabah olup o suursuz, o duygusuz  insanlarin arasina karismayacakmissin gibi yavas yavas konus benimle..unutmaktan korktugun butun en ince detaylara kadar in...gerekli gereksiz ne kadar ani varsa hafizanin notalarinda oku bana sarkilarini..icinden geldigi gibi, seni kiskanan, seni uzen,seni kisitlayan eski sevgilerine inat ozgur ol yanimda..seni rahatlacak butun dizeleri okuyalim beraber..tek tek..virgullerindeki nefes alip verislerimizde sen gulumse bana..cunku sen ne zaman gulsen,otobuslerin omrum kadar uzun yollarinda kaybettigim cocuklugumu buluyorum...

Korkularinla gel bu gece..

Isini kaybetmekten bahset bana..issiz kalip saga sola muhtac olmaktan, gururuna yediremeyecegin olaylardan ornekler ver bana..patronunun aslinda sana hakettigin maasi vermedigini, sana hakettigin gibi davranmadigini , aslinda bir saniyeni harcamaya degmeyecek kadar kucuk bir insan oldugundan bahset...Bir sehri, bir ilk bir sonbahari kiskandiracak guzelligini butun gun gorebilen ama o guzelligin farkinda bile olamayan patronunun acizliginden bahset..belki tabiyat kadar yalinligindadir sirri seni bu denli sevmemin..

Korkularinla gel bu gece..
 

Adim adim seni takip eden,kose baslarini tutan cocuklugunla, gectigin butun korku dolu mevsimlerin aci yuzuyle bak bana..aynada gordugun o insanin dunyasina gidebilmek icin sevmedigim garlara gotur beni..beni hic beklenmedik , hic ummadigim bir anda sensizlikle cezalandir..cocuklugunu sensiz yasayarak anlatmaya calis ama seni terkeden, seni butun gectigin patikalarda korku dolu birakan insanlar gibi, baban gibi yalniz birakma beni...senin kadar guclu olmayabilirim..senin kadar gururlu, senin kadar cesur olamayabilirim..bana nasil oldugumu soran insanlara iyiyim diyip arkami dondugumde beni terkeden gozyaslarimin ardindan bakabilirim..isyankar bir kisilikle yanginlar cikarabilirim..bu gece, hayatlarimizi degistirmek icin fotograflarindakinden daha guzel anneme anne, ruhunun butun guzelligiyle yasayan abime abi de...annene senin kadar bir evlat olamasamda, yoklugununla sarilayim sana omur veren annene..annem gibi..


Posted at 10:12 pm by OGULCIRAK
Make a comment  




Friday, May 22, 2009
Kelimesiz yazar..

Kime gitsem ne desem anlatamadiklarim var..
Dilimin varamadigi,bulusturamadigim ucurumlarim var..
Ucurumun kenarinda acmis bir papatya gibi yuzumu tanriya donsemde icimde hep bir kayma korkusu var..
Hic yokken varolmaya calismak gibi nefes alislarim..Sabahlari korkuyla uyanislarim..
Huzur evi sessizligindeki haykirislarim gibi,kimseyle paylasamadigim dus kiriklarim var benim..

Senin hep soyledigin gibi kendim kendime yeterim demekle geldim bugunlere..
Ama anladim..kendimde kendime yetemiyorum..
Hizla cikiyorum evden..ardima bakmadan sehrin kaldirimlarinda ,ardima bakmadan uzaklasmaya calisiyorum kendimden..beni bekleyen edilen yeminlerden..sana verdigim sozlerden izin isteyerek ruhumu uzerime aglayan tanrinin gozyaslariyla yikiyorum..

Hic sorma nasilsin diye..bilemiyorum..icimdeki bu kanserle kendimden kacmaya calisiyorum..kimsenin konusmadigi bir dunya dusleyip,resimlerini yakiyorum butun hircinligimla..son zamanlarda hic fotograf cektirmedim...hicbir fotografimi begenmiyorum icinde sen olmayinca..Kisa yazilarla, yazilarda konusuyorum seninle...Hicbir yazi fotografindaki gulumsenin anlatabildigini anlatamiyor..Kime gitsem ne desem anlatamadiklarim var..Icinde sen olmayan fotograflarim gibi kelimelerimi kaybettim...

Posted at 11:15 pm by OGULCIRAK
Comments (2)  




Friday, May 08, 2009
fotograf albumlerin...

Fotograf albumlerime koyuyorum resimlerini..ardinda aldirmadan biraktigin resimlerini topluyorum..senin icin o kucucuk karelerde gulumsemek sadece o an ki mutlulugunun resmiydi ama benim icinse yeni bir gune baslamak icin inanctan oteydi...yasadigim butun karanlik gunlerin ardindan yasadigim bu kucucuk hucremin kapisini aralayacak olan gulumsemen icin beklemekti..Inancti, sabirdi hayatimi hucremde harcarken beni yarinlara baglayan..birgun bu kapilar acilacakti..birgun hic duymadigim bir ses bana hadi cik oradan diyecekti...artik gidebilirsin...artik ona kosup yazdiklarinin onsozlerini ona anlatabilirsin diyecekti...ay isigi bir cogumuz icin aylinden ote degildi ama benim icin  senin yuzunu gorebildigim tek aydinlik..uzaklarda seni yasamak,dokunmadan, aci cekerek, yabanci gozlere gulumsemek sadece o kapinin acilacagi gun icin birer basamakti..ben gulumsemesem butun etrafimdaki yabancilara allah tarafindan cezalandirilacaktim..allahla basit bir sozlesmem vardi..ben nefes alip vermeye devam edecektim ve hayatta kalabilirsem sana kavusacaktim..seni verecekti bana herseyin en sonunda..sana sarilacaktim butun cocuksu,kaygisiz duygularimla..

Simdilik  rastgele cektigin resimlerde dokunabiliyorum yuz hatlarina..hicbir fotografinda paylasmadigin gozyaslarina..gozlerine baktikca ic dunyana girebiliyorum..aksam yatagina yattiginda yasadigin butun dus kirikliklarini, kendini af edemedigin hatalarinla yuzlesmelerini gorebiliyorum...seni yaralayan butun insanlara soyleyemediklerini duyuyorum...sesimde yankilanan sesinle konusuyorum kendimle..bak diyorsun bana ...bak..butun cekildigim resimlerimde gozlerime bak .gulumsuyorum sana..sen yokken bile, varmissin gibi ozgurce seninle oluyorum diyen gulumsemene dokunuyorum..fotograf albumlerime bensiz yasamindan izler koyuyorum..sayfalari ceviriyoruz beraber..yasadigim bu ucsuz cografyada, gozlerimin icine bakamayan gozlerin konusuyor her gece yarisinda..cok uzaklarda, senden habersiz cekilmis resimlerinde bile tanirim seni..gozumu kapatip resimine dokunmam yeterli benim sevgili...

Fotograf albumlerimde yasatiyorum seni simdilik..

Posted at 12:08 am by OGULCIRAK
Comments (2)  




Wednesday, April 01, 2009
Is sonrasi bulusulan tren gari..

Ellerinde ciceklerle bekliyordu adam bulusma noktasinda..saatler yine is cikisiydi, kuru bir kalabak vardi tren istasyonunda..garip bir kosusturmaca..bir yerlerden bir yerlere giden, sadece o an orda olmak icin olan ama orada olmaktan baska hicbir ortak noktasi olmayan bir noktaydi tren garlari..bir tren gelecekti,kimileri inecekti trenden sevdikleriyle bulusmayi bekledikleri uzun saatler sona erecekti, bir sonraki vedaya kadar...kimileri trene binip sevdiklerini terk edecekti..ve akrep ile yelkovan bir kanser gibi damarlarinda gezinmekteydi...bugun kadinin dogum gunuydu..kadin isten cikip adamin yanina gelecekti....adamin ilk kez kadina sevdigini soyledigi cafeye gidilecekti..o masa secilecekti..kapinin yanindaki, sirtini disariya donecekti adam..kadinsa butun gecenleri unutup sadece adamin gozlerine gulecekti...yine bir is cikisiydi..adam uzerinden hic eksik etmedigi pazardan aldigi ceketiyle gelmisti..uzerinde abisinin kucuk gelen pantalonuyla beklemekteydi..o pantalon bircok hikayeyi bilmekteydi....alti bucuk treninden inecekti kadin..biletcinin yanina dogru yuruyup sarilacakti adama..adam butun gun o aninin heyecaniyla yasamisti....bir gece oncesinden o anin umuduyla uykuya dalmaya calismak, sabah uyandiginda aceleyle yuzunu yikayip evden kosar adimlarla cikmak ve her sabah bindigi is servisine yetismek icin degil, sevdigine kavusacagi an icin hizli adimlar almak kaldirimlarda...kadin trenden inecekti, adam biletcinin yaninda duracakti...saatler alti bucugu gosterdiginde tren istasyonundaki o eski cafede cay icilecekti..adam ellerinde ciceklerle beklemekteydi, her aksam oldugu gibi sadece o tren istasyonunda olmak zorunda olan oldugu bir yerdi...

Tren yaklasmaktaydi..yelkonla akrep durmustu adamin damarlarinda, hareketsiz bir sekilde beklemekteydi..kuru bir kalabalik,uzun gunun en guzel ani, piyano sesi gibi huzur dolu bir saat...adam ciceklere bakti...cicekler adama gulumsedi..cebinden bir kagit cikardi adam..ciceklere ekledi..uzun uzun satirlar degildi bu sefer kagitlarin uzerindeki....ne adamin uc kelimelik hayat hikayesi, ne kadinin satirlara sigmayan guzelligi,nede yarali ,acil kapilarindaki bir ruhun gulumsemesiydi...kadin trenden indi, duman kapladi her yeri...aksamin karanligi, soguk bir kis gecesi, kadinin dogum gunu ve adamin susledigi ama yasayamadigi sevgisi...kadin adama bakti...adamda kadina....butun kosusturma icindeki kalabalikta, su satmaya calisan cocuklarda, biletcinin onundeki omrum kadar uzun bilet kuyruguda kalmisti o paylasmak zorunda kalanlarin paylastigi tren garinda...bir tren...cumlelere sigmayan bir guzellik..adamin caresizligi..kadinin dogum gunu...kadin adama gulumsedi...iste hayat bundan ibaretti..o gulumsedikce butun kurumus tarlalarda aciyordu kurakliga yitik gitmis papatyalar...o gulumsedikce ruhunu hucresinden serbet birakiyordu adamin kadin...o gulumsedikce annesine kavusuyordu butun oksuz cocuklar...adamin isminin onemi yok...kadininda..onemli olan yasamakti aski bu anlamsiz cografyada..mezar tasinda yazilmayan sevdalardi geriye kalan...tren garlarindaki kargasanin ardindan gelen bir ilk bir sonbahara benzeyen bir gulumsemeydi..kadin adamin gozlerinin icine baka baka adama dogru yurudu..ne verilmis sozler muhimdi,ne cekilen acilar...nede kosar adimlarla gidilen yalniz acil aksamlari..kadin adama gulumsemekteydi...adamda..ben ne yapmistimda allah bana boyle bir gulumsemeyi hediye etmisti diye dusunmekteydi adam....kadin adama dogru geldi..adamin ruhu hapishanesinden disari yurudu..ruzgarlar esti yuzune, sessizce bir merhaba dedi ruzgar adamin ruhuna..kadin merhaba dedi...nasilsin...adam nasil oldugunu anlatmak icin cumleler bulamiyordu..adam kadina dogum gunun kutlu olsun askim, en sevdigin papatyalari aldim senin icin dedi...kadin icin hicbir hediye adamin aldigi papatyalardan daha degerli degildi..kadin papatyalari aldi..papatyalarin arasinda kisa bir not..kadin dogum gunun kutlu olsun yazisini beklemekteydi..notu acti...''Omrumun geri kalanini bu gulumseyle gecirebilmem icin benimle evlenir misin sevgili? '' ...

Posted at 10:25 am by OGULCIRAK
Comment (1)  




Saturday, March 28, 2009
Ruhum acil kapilarinda..

Gittigim butun restaurantlarda  veya  onunden gectigim mekanlarin icerlerine girip uc dort sayfa beyaz kagidiniz varmiydi acaba demekten son gunlerde iyice yoruldum..Kalemimi tasiyabilecek kadar gururluydum ama sayfalari cebime sikistirmak beni aciz bir insan yapacak saniyordum..Bu birazda sigara tiryakisi bir insanin yoldan gecen tanimadigi bir insani durdurup bir tek sigara istemesi gibi birsey..sadece istenilen sey icimde tutamadigim gonlume agir gelen, gozlerimden akmamasi icin savastigim duygularimdi..Tiryaki sadece cigerlerine yardim edebilmekteydi, bense omrume...bedenimde sIkIsmis ruhumu hapishanesinin avlusuna cikarip, yuzunu oksuyan ruzgara birakip, sessizce ruzgarla konusmasi ve onu en iyi anlayabilen dokunamadigi,goremedigi annesiyle kavusturmak gibiydi...Insanlarin yoldan gecen bu paspal gorunumlu adamin bir kac sayfa kagit dilenmesini ve ardindan sanki dunyaya yeni bir bebek getirmis gibi sevinen bir anne gibi sevinmesini izlemelerini yadirgasalarda...durulmayan kafam,sarhoslugu gecmeyen ruhum ve kimseye anlatamadigim acilarim boyle duruluyordu..boyle hafifliyordu..kana ihtiyaci olan bir hastaya yapilan kan yardimi gibi..ben surekli kan kaybediyordum ve kagitlar , bir cogumuzun onemsemedigi kagitlar acil kapisinda bekleyen yardimsever bir kan bagislayicisiydi benim icin..gittigim hastaneyi bilen, kendini sadece ruhuma adamis yardimsever bir melek..tanrinin gorunmeyen eliydi benim icin...ben ne zaman yazmak istesem , ne zaman hastaneye goturulmek icin ambulansa bindirilsem ve dostlarimin yuzu oksijen maskesi gibi yuzume takilsa soylemek istedigim butun cumleler, vucudumdaki butun yara izleri kuruyordu..bazen yarali bir sekilde terkedilmek istiyordum..oyle bir basima...yerde..yapayalniz...ne tanrinin gorunmez eli, ne sevdiklerimin yuzu , nede annemin sevkatli sesini duymak istiyordum...beni eskide yasatan sarkilari dinliyip, isiklarini sonduruyordum ruhumun hapishanesinin..hucresinin demir parmakliklarina vuruyordum onu daha da korkutmak icin...onun oraya ait olmadigini hatirlatmak istiyordum..ve biliyordum bu onu cok yaraliyordu...baskasinin yazdigi yazilari okuyordum ona bazen..baska bir yazarin ona ozgurlugu anlatmasina izin veriyordum..ne kadar kiskansamda , baskalari bazen benim hayatimi, benim yalnizligimi daha iyi anlatiyordu..kimisi '' sana yaralarimdan cicekler, ilk yardim geceler birazda, ve yanginda kurtarilmasi imkansiz  acilar birakiyorum '' diyebiliyor , ruhuma gulumsuyordu...kimisiyse '' guzelligine benzetme bulmak zor, sen en iyisi mi  sana benzeyen bir ilk, bir son bahardan sor '' diyiyordu...

Sehirler degistiriyordum, kacabildigim kadar uzaga kacmak istiyordum, zorunlu durulan kagit molalariyla..belki baska bir sehirde eskiye ait hicbir sey olmazdi diye dusunup, yeni arkadasliklar kurmaya calisiyordum...yeni mekanlara gidip, yeni insanlarla sevisiyordum...kime baksam gozlerinde biraz huzun, biraz ben, biraz ekini, biraz merti goruyordum...kiminle oturup yasamdan bahsetsem enis gibi bana huzur vermiyordu..kiminle sevissem gozlerine bakamiyordum...ve ben ne zaman sevgiden bahsetsem, yarali bir hasta gibi gecmisim beni yeni sehirlerdede buluyordu..kalabalik mekanlara gidiyordum yalnizligimi alip...biraz eglen ve beni biraz benimle birak diyordum...gitmiyordu...ben ne kadar onu aldatsamda,sikayet dilekceleride doldursamda, gocebe gibi kacsamda sevdalardan, yalnizligim bana asikti...Yeni insanlar eskileri sorduklarinda, icimi kaplayan huzun, gozlerimdeki nemli bakislar,titreyen sesim ele veriyordu ruhumun haykirdigi zindanlarin adresini...ziyarete gelenlere bugun gorusme gunu degil diyip geri gonderiyordum...ve hizla uzaklasmaya calisiyordum yanlarindan...kagitlar ariyordum....ruhuma bahaneler bulabilmek icin..
Kiminle vedalassam , sanki bu veda ebedi bir vedaydi benim icin..geri dondugumde bulamayabilirdim, yada geri donemeyebilirdim...o yuzden havaalanlarini, otobus ve tren garlarini hic sevmiyorum...yalnizligimla paylastigim hayatimda her hoscakal benim icin cok degerliydi...

Simdi,
Gecerken acile gider gibi girdigim bu ucuncu sinif restaurantin, camin kenarindaki masasinda, tanrinin gorunmez eliyle yaptigi kan yardimiyla ,ruhumu biraz avluya cikartiyorum..... 

Posted at 09:53 am by OGULCIRAK
Make a comment  




Tuesday, March 24, 2009
Izmir dolu bir gecede,,..

Bu sehrin sokaklari issizdir kalabalik gecilmez..
Birakacaksin yaninda tasidigin butun dostlarini...
Ayirmayacaksin beyazla karayi...
Saymaya calismayacaksin isimsiz yildizlari..
Dusunmeyeceksin hic kalabaklardaki hicriklarini..
Ellerin cebinde, dilinde islik, dusunmeyeceksin hic Egeyi...

Bogazinda dugumlenince kelimelerin,
Biraz titreyince ellerin..
Aklina getirmeyeceksin sevdiginin icini isitan gulumsemesini..
Uzerine yagarken yagmur, sen semsiyeni hic acmayacaksin...
Gozlerin aramayacaklar martilari,
Gevrek satan cocuklari..
Sahilde gezen paytonlari...
Sahil boyu soylenen sarkilarin kilitsiz sol anahtarlarini...

Bu sehrin sokaklari issizdir kalabalik gecilmez..
Hayati geriye sarip ilerlemesi icin beklemeyeceksin..
Yeni yuzlerin eskiler gibi icten olmasini,
Yolda yururken camini kirdigin Arslan Amcayi,
okulun hademelesi mustafa Abiyi ,
kosedeki bakkal Emin amcayi dusunmeyeceksin..
Balkonlar olmayacak anne diye seslenecegin..
Apartmanin otomati bozuk oldugu icin..
Necla teyze seni evine misafir edemeyecek annen gelene kadar..
Anneannem sutle yumurta al kahvaltiya gelirken hic diyemeyecek..

Konustugun her insana gururla Izmirliyim demeyeceksin..hayranlik uyandirir..
Uzerine basa basa Turkum demeyeceksin ozendirir..
Anlatmaya hic calismayacaksin ailesinden goremedigi sevgiyi yabancinin birine..
Arkadaslik nedir hic bilmeyecek...yada beraber yapilan mahalle kavgalarini..
Sokak arasinda oynan gazoz kapagini..
Okulun bahcesinde kolasina yapilan maclari..

Bu sehrin sokaklari issizdir kalabalik gecilmez..
Izmir yuregimde, gozlerimde rodoslarin cigliklari..
Ellerim bana kus,ayaklarim isyankar..
Bu sehirde aslinda hic yasayamacaksin..

Posted at 09:17 pm by OGULCIRAK
Comment (1)  




Next Page



OGULCIRAK
Belki bunca kalabaliklar icinde , Yanliz vede kimsesiz olabilirim.. Ama... Korkmuyorum.. Ben gercek sevginin olduguna inananlardanim.. Sevgilerimle, OGUL CIRAK

   





<< October 2017 >>
Sun Mon Tue Wed Thu Fri Sat
01 02 03 04 05 06 07
08 09 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31






Contact Me

If you want to be updated on this weblog Enter your email here:




rss feed